شعر و شاعری

السلام علیک یااباعبدالله الحسین علیه السلام

alighorobi — Fri, 18 Dec 2009 13:55:18 GMT

باز دلم شور محرم گرفت سراسر وجود من غم گرفت

باز دل عاشق و دیوانه ام رفت به کربلا و ماتم گرفت

چشم دلم از غم و درد حسین چشمه شد واشک دمادم گرفت

وای خدا باز محرم شده گریه و ناله سر راهم گرفت

نور حسینی چو به دل چیره شد جای در این قلب سیاهم گرفت

ناله ی مهدی چو به گوشم رسید داغ شد و گریه و آهم گرفت

سیاهی بزم عزای حسین نور شد و جلوه به عالم گرفت

خواست که جانم برود از بدن ذکر حسین آمد و جانم گرفت

چونکه شدم عاشق و دیوانه اش این دل دیوانه بسی دم گرفت

زمزمه کرد عاشقی آغاز کرد اشک زلال آمد و نم نم گرفت

نام حسین آمد و فریاد شد باز دلم شور محرم گرفت

به خاطر هتک حرمت به تمثال امام رضوان الله علیه(جانم فدایت ای امامم)

alighorobi — Mon, 14 Dec 2009 15:33:18 GMT

بسیجی هستم و حیدر مرامم کنم یاری رهبر با کلامم

بسوزانم وجود آن کسی که زده آتش به تمثال امامم

اگر اذنم دهد رهبر به یک آن نیارد تاب دشمن از قیامم

ندارم آشتی با اهل فتنه کشم شمشیر بیرون از نیامم

الا سید علی ای قائد ما برای غصه ات تلخ است کامم

در این ایام فتنه ،ای خمینی به خاک مرقدت باشد سلامم

عید غدیر خم مبارک باد

alighorobi — Sun, 06 Dec 2009 12:45:20 GMT

یا علی گویم و جان می گیرم آخر از عشق علی می میرم

می خرم مهر علی با دل و جان با عدویش همه جا در گیرم

آه حیدر منم آن حلقه به گوش بنما بهر خودت زنجیرم

مهر تو ای به فدایت گردم کرده از لطف دو دنیا سیرم

کرده عشق تو یدالله علی در همه زندگیم تسخیرم

من غلام تو شدم در دو جهان وه عجب نیک بود تقدیرم

با علی در دو جهان دلشادم بی علی در همه دم دلگیرم

فاش گویم که منم رام علی روز و شب ذکر علی تفسیرم

من جوانم چو کنار علیم بی علی گرچه جوانم پیرم

شیعه هستم من و قربانی او در دفاع حرمش چون شیرم

مهر و عشق علی و نام علی گشته در زندگیم اکسیرم

جز علی با دل دیوانه مگو یا علی خود بنما تدبیرم

لحظاتی که شوم اهل گنه حبّ مولا بدهد تغییرم

یا علی از عملم راضی باش بگذر از جرم من و تقصیرم

یا امیرالمومنین علی علیه السلام

alighorobi — Fri, 04 Dec 2009 15:45:22 GMT

من را فدای روی علی افریده اند دل را گدای کوی علی افریده اند

روز و شبم من از پی حیدر دویده ام جانم به جستجوی علی افریده اند

بر من مگیر خرده که ذکرم علی علی است من را به گفتگوی علی افریده اند

دانی چرا که شیعه بود عاشق علی؟ چون فطرتش ز خوی علی افریده اند

هردم نفس ز شوق علی می کشم زجان این سینه را ز هوی علی افریده اند

خلقم خدا نمود به پابوسی علی یعنی دلم به سوی علی افریده اند

اصلا خدا به روی علی جلوه می کند صوت حق از گلوی علی افریده اند

خشم خدا صلابت حق قدرت خدا در زور و بازوی علی افریده اند

این آبها و اینهمه باران و رود و بحر چون قطره ای ز جوی علی افریده اند

هر بوی خوش که بر دل تو روح می دهد از ذره ای ز بوی علی افریده اند

یوسف که هست جلوه ی زیبای ما خلق از جلوه ی نکوی علی افریده اند

در کلّ کائنات هر آنچه خدا سرشت بر طرّه ای ز موی علی افریده اند

اشکی که بر حسین علی شد نصیب من از یمن آبروی علی افریده اند

اندر بهشت خانه ی ما در جوار اوست من را به روبروی علی افریده اند

یارب تو روزیم بنما انتقام او دل دشمن عدوی علی افریده اند

السلام علیک یا ابا صالح المهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف

alighorobi — Thu, 03 Dec 2009 17:15:15 GMT

الا نگار دل ما چرا نمی آیی تمام حاصل زهرا چرا نمی آیی

تمام زندگیم بی وجود تو بگذشت تو ای مسافر صحرا چرا نمی آیی

بدون تو شده عمرم پر از تباهی و جور طبیب جمله ی دلها چرا نمی آیی

تمام عمر نگاهم نمودی و کورم برای روشنی ما چرا نمی آیی

هزار بار صدایت زدم به هیاتها به محفل من تنها چرا نمی آیی

درون دل بنشستی ولی نمی بینم جمال حیدریت را چرا نمی آیی

میان خیمه ی خود مهدیا دعا فرما شوم غلام تو مولا چرا نمی آیی

همیشه زندگیم در هوای تو بگذشت چه شد جواب تو آقا؟چرا نمی آیی

دلم اسیر تو باشد امام من مهدی بخر اسیر دلت را چرا نمی آیی

بریز خون مرا دور خیمه ات مولا که حس کنم قدمت را چرا نمی آیی

همیشه چون ز تو دورم بترسم از مردن چه ترس با تو ز عقبی چرا نمی آیی

بر این دلم نظری کن ببر مرا سویت ببر مرا تو ز دنیا چرا نمی آیی

غلام تو شده خسته ز هرچه زندگی است بیا زخیمه نگارا چرا نمی آیی

السلام علیک یا ابا صالح المهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف

alighorobi — Fri, 20 Nov 2009 14:57:31 GMT

نصیبم روی ماهت میشد ای کاش دل من سر به راهت میشد ای کاش

وجودم چون گدایان در مسیرت گرفتار نگاهت میشد ای کاش

همه عمر و تمام هستی من فدای خیمه گاهت میشد ای کاش

در ایام محرم این دل من نصیبش سوز و آهت میشد ای کاش

خدایا عمر من از لطف مهدی جدا از هر گناهت میشد ای کاش

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا علیه السلام

alighorobi — Tue, 27 Oct 2009 06:20:57 GMT

ای گنبد قشنگ تو پشت و پناه دل بشنو ز راه دور شها سوز و آه دل

جان پرزند برای ضریحت امام من آخر چه بود در غم هجرت گناه دل

آندم که حق سرشت گل و طینت مرا هر لحظه بود سوی تو جانا نگاه دل

وقتی که از گناه و بدی خسته میشوم رو میکنم به سوی حریم تو شاه دل

دل مرده ام ولی به هوایت زنم نفس مهر تو از ازل همه جا تکیه گاه دل

تو ضامنی برای همه زائرین خود از هر دلی به سوی حریم تو راه دل

این اشک روی گونه ی من در حریم تو باشد برای عشق تومولا گواه دل

آلوده ام ولی به هوای تو زنده ام کی یک نظر کنی تو به روی سیاه دل

از شهیدان هیچ ما نشناختیم

alighorobi — Sun, 18 Oct 2009 11:19:43 GMT

بی شهیدان زندگی را باختیم سوی شیطان با دل و جان تاختیم

زندگیهامان شده تاریک و سرد در هلاکت جان خود انداختیم

بی شهیدان زندگی کردیم ما زندگی را بی هویت ساختیم

پیش چشم آن شهیدان عزیز ما به دنیای دنی پرداختیم

جز همان عکسی که مانده یادگار از شهیدان هیچ ما نشناختیم

زندگی را برد آن یار شهید ما به لطف نفس کلا باختیم

السلام علیک یا اباصالح المهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف

alighorobi — Tue, 13 Oct 2009 01:12:18 GMT

دنبال دلم نیست کسی با دل و جانش وقف دل من نیست کسی وقت و زمانش

گویند همه امر فرج نیست مهیّا اما مددی نیست ز سوی دگرانش

دلداده ی دنیا شده هر فرد به هر جا بسته به دل اوست زن و پول و مکانش

تنهایم و تنهاییم عادت شده یاران کس با دل من نیست نه فکرش نه گمانش

دنیای شما جای گل نرگس حق نیست کس نیست در این بتکده ها دل نگرانش

مهدیم و دلسوز شما پیر و زن و مرد عصیان شما برده ز کف تاب و توانش

عمر همه شد پر ز گناه و طلب رزق دنبال زر و سیم و بدی پیر و جوانش

بی من همه خوش در طلب روزی و شادی کس نیست به فکر دل اقای زمانش

در لفظ بگویند بیا ای گل نرگس لیکن به عمل هرکه پی سود و زیانش

من خسته ام و خسته تر از مهدیتان نیست کو یک دل عاشق که دهم یار نشانش

هر کس پی مالیست به هر حیله و نیرنگ آنگاه بود نام علی ورد زبانش

صد سال بدون رخ من می گذراند یک لحظه عزیزش برود رفته امانش

کو دوست که گوید به دلم درد و دلش را تا فاش کنم بهر دلش سرّ نهانش

یاری نبود تا کند از مهدی خود یاد با خوبی خود راست کند قدّ کمانش

کاش میشد...

alighorobi — Mon, 12 Oct 2009 00:25:53 GMT

یا ابا صالح المهدی ادرکنی

کاش می شد لحظه ای یارت شوم تا شفای قلب خونبارت شوم

کاش می شد بین این نامردمان ترجمان خوب اثارت شوم

کاش می شد با تمام جان و دل دور تو گردیده بیمارت شوم

کاش می شد در میان خیمه ات مهدیا لایق به دیدارت شوم

کاش می شد با همه الودگی من فدای قلب غمدارت شوم

کاش می شد من گنه کمتر کنم گاه گاهی یار و غمخوارت شوم

کاش می شد محو چشمانت شوم مست باشم یا که هشیارت شوم

کاش می شد ای امام اخرین من به قربان دل زارت شوم

کاش می شد چون غلام خیمه ات روز و شب خادم به دربارت شوم

کاش می شد بنگری سوی دلم تا دمی مدفون افکارت شوم

کاش می شد با تمام کاستی خود نظر سازی که بسیارت شوم

کاش می شد خواب در کویت شوم بشنوم تکبیر و بیدارت شوم

کاش می شد این وجودم قابلت تا مهیاّ بهر پیکارت شوم

کاش می شد در سپاه انتقام لحظه ای یار علمدارت شوم